Scholenproject op de Ruïne van Brederode 9 juni 2013

Hadden we eergisteren al een aardig deel van ons kamp neergezet, vandaag worden de tenten verder aangekleed. We kunnen ons rustig voorbereiden op morgen en de rest van de week.
Een mooi moment bij aankomst: onze vlag wappert weer... zoals het hoort!

Opening Brederode: we zijn weer thuis! 7 juni 2013

We hebben er lang op moeten wachten, maar vandaag is het dan eindelijk zover... de Ruïne van Brederode wordt officieel geopend!
Om 11 uur komen Piet, Patrick en ik aanrijden, Rob is er al. We beginnen direct met spullen in de karren te zetten, en het sjouwen kan beginnen. Wat een klus altijd weer, maar ook: wat een luxe!
Nog niet zo heel erg lang geleden moesten we alles met twee kruiwagens, op de schouders en onder de armen over het terrein vervoeren.  Met dank dus aan onze Super Piet Groot!!! (voor het maken van die prachtige grote karren, waarin alles kan worden overgebracht, zelfs de palen kunnen er op)

 En daar is ie dan: "onze trots" prachtig afstekend tegen de blauwe hemel, en badend in zonlicht!
Na de eerste tenten opgezet te hebben, is het tijd voor een kop koffie. We zijn al voor dag en dauw opgestaan vanmorgen en steeds druk in de weer geweest, daar zijn we nu echt wel aan toe.

Om vier uur worden de eerste genodigden verwelkomd, en hebben wij ons omgekleed tot waardige bewoners van Brederode. Er zijn zoals dat hoort sprekers die een stukje historie van Brederode aanhalen; onder andere Dimitri, de nieuwe beheerder. Piet vertelt over de afgebroken vlaggenmast, de dag dat bekend werd dat Brederode ging sluiten en bedelt om een nieuwe, en...

...overhandigt een nieuwe vlag van Brederode, in afwachting van een nieuwe mast.
We horen vele positieve geluiden over de Ruïne, en we kijken terug op een geslaagde eerste dag op Brederode. Zondag komen we terug voor de verdere opbouw van ons kampement en bewonen wij het Kasteel om volgende week, zoals we dat al een paar jaar doen, de meer dan acht honderd schoolkinderen te ontvangen.

Tot Brederode! Marian van Hattem

Sterckshof 1 en 2 juni 2013

Met dank aan Marlies, onze Polderkol:

Na een leuke ochtend voor schoolkinderen  met de Compagnie op Justerland moest ik met tegenzin de Compagnie verlaten om af te reizen naar Sterckshof bij Deurne in Belgi ë.

Maar met de zon in het gezicht en een goed muziekje was het toch leuk om in de file te staan en uiteindelijk aan te komen.

Zoals het gaat bij de Compagnie was er meteen hulp bij het opbouwen, na een lange dag was om half negen alles in orde; tijd voor een gezellig gesprek.

Op Sterckshof was vooral de handelsdelegatie van de Compagnie van Brederode  aanwezig, onder andere de Zilverlinde, de nieuwe mensen (waarvan de naam me even ontschoten is) met kleding  en Polderkol.

We waren al blij met droog weer en wonder boven wonder was dit de eerste  Steckshof zonder regen die ik heb meegemaakt.

Er was veel publiek en de sfeer was goed. Zaterdag was het fris en veel wind, maar zondag werd het duffe hoofd zowaar wakker met een zonnetje in het gezicht dat de hele dag geschenen heeft. De zon deed de mensen goed het was gezellig druk en mensen genoten van het evenement.

Van de veldslag niet veel meegekregen behalve de knallen, de Belgische vogeltjes zijn voorlopig weer van de leg en natuurlijk de verhalen van onze jongste telg (Peter van Zilverlinde) die mee mocht met de veldslag met zijn mooie kostuum en harnas en zijn nieuwe wapen. Hij heeft genoten en twee keer de veldslag gewonnen, ik ben trots op hem.

Dus hoe zwak bemand de Compagnie ook aanwezig was door twee evenementen in hetzelfde weekend: we hebben weer wat moois laten zien in Belgie!

Justerland 31 mei, 1 en 2 juni 2013

11.00 uur: aankomst...

Donderdagmorgen om 11 uur komt de eerste groep van Brederode al aan op de Noordkant Geestmerambacht waar onder de vlag van "Justerland" het kamp zal worden opgeslagen.
Justerland is een theaterpark in aanbouw op een groot terrein op een steenworp afstand van onze plek op Geestmerambacht, waar wij -zolang we nog niet terecht kunnen op Justerland zelf- gebruik van mogen maken. Het is een prachtige dag om op te bouwen: droog en geen wind, met als resultaat dat ons kamp met ruim anderhalf uur al staat. Maar dat is dan ook zeker een zaak van de juiste mensen (lees: mannen) op de juiste plek!  En wat een luxe... niet hoeven beknibbelen op ruimte!

11.20 uur: plaatsen bepalen...

12.00 uur: er staan er al wat tenten...

alleen nog de manschappen tent...

12.40 uur: het resultaat... 

De rest van de dag is voor o.a. inrichten van de tenten, bijpraten met vrienden en bekenden van andere groepen, en het voorbereiden voor de vrijdag, die gereserveerd is voor scholen uit de buurt.

het inrichten van de tenten...

De vrijdag dag zelf komen er veel enthousiaste kinderen voorbij met hun vragen, luisteren en kijken, vilten zelf een balletje, spinnen op een stokje of malen meel bij onze "buren".

onze tingieter in aktie...

Kijken de kunst af bij onze tingieter, 

en niet te vergeten: kijken naar het indrukwekkende spektakel met vier ridders te paard.

de Zwarte Ridder...

de Witte Ridder...

Gedurende dit weekend kwamen er vele duizenden belangstellenden, die met plezier alle groepen langs gingen en de tribune beklommen om de gevechten van de ridders mee te maken.

de avonden in het kamp zijn altijd gezellig...

eieren met spek voor het ontbijt...

het laatste hapje havermout...

Zondag is de drukst bezochte dag, maar dat wil dan ook wel met het prachtige weer. De stemming zit er goed in de bezoekers hebben het zichtbaar naar de zin. Er worden zoals altijd weer ontelbare foto's van alle re-enactors gemaakt, en opmerkelijk is dan toch dat door bezoekers de telefoon niet (zichtbaar) gebruikt wordt voor SMS of WhatsApp.

Als er rond een uur of zes weer begonnen wordt aan de afbouw van ons kamp kunnen we terugkijken op een geslaagd weekend. Ook het jeugdjournaal was aanwezig en maakte een leuk filmpje, wat terug te zien is bij "uitzending gemist" van 2 juni.

En wij gaan ons weer voorbereiden op ons volgende evenement: 10 t/m 14 juni een (besloten) scholenproject op de ruïne van Brederode in Santpoort.

dit was ons uitzicht...

Marian van Hattem

Geertruidenberg Vestingdagen 18 t/m 20 mei 2013

Met dank aan Dies voor deze bijdrage:

De Compagnie van Brederode had dit weekend het genoegen om op bezoek te zijn bij de Bergse Batterij in Geertruidenberg.

Op zaterdag de 18^de hebben we alles opgebouwd, we stonden weer naast de Compagnie van Voorne of was het de Huurlingen van Voorne.

Met een beetje gepuzzel paste iedereen in de L vorm die onze voorzitter in gedachte had.

Een prachtig landsknecht tent  van 5 bij 5 meter die dwars over het pad stond vormde het einde van het kamp. Omdat we op de wallen stonden en niet zoals vele groepen op het veld, stonden we goed beschut tegen de wind en konden we met onze buskruit wapens naar beneden vuren.

Ons kanon Pauline stond op de wallen haar ladingen naar beneden te vuren bij gestaan door 3 kruitschutters met een koele friend, haakbus en lont slot geweer.

Een paar Duitse schutters gaven tegen vuur met hun kanon maar waren vergeten dat de luchtdruk uit een kanon groot en breed zijn en daarbij hebben ze hun tent wat verkleint en een mooie zwarte kruit veeg gecreëerd op hun tent.

Zaterdag avond was er een buffet waar we aan mee deden, gelukkig had de kamp wacht nog broodjes hamburger en broodjes  knakworsten die vele soldaten toch effe nuttigen omdat ze nog honger hadden.

Zondag was er een landing met roeiboten waarbij alle kanonnen en schutters moesten vuren.

De compagnie deed hier aan mee met al hun kruit wapens die ze tot beschikking had.

Helaas was de Bergse Batterij te laat met hun eigen paarden kanon en moest die door het wachtende publiek worden gesjouwd, wat een aantal levensgevaarlijk situaties opleverde, zelfs de burgemeesters van de ander vesting steden moesten het op een lopen zetten.

Nadat het kanon op ze plek stond en doordat ze te laat waren en iedereen moest opschuiven werd de situatie er niet beter op, we besloten om na elkaar te schieten tussen ons kanon en die van de buren was 1,5 m ruimte en daar moesten ook nog 2 schutters staan met geweer..

Er bleek ook geen centrale vuur kapitein te zijn namens de organisatie dus toen de boten bijna aan land was, begon de Compagnie als eerste te vuren omdat onze artilleristen geen geduld hebben, de rest van de linie volgde ons voorbeeld waardoor de landing toch mislukte.

Maandag was het programma “kijk maar wat je doet”  zoals de organisatie het beschreef, aangezien we vaak last hadden van de Franse gevechts dril besloten we om met ze een afspraak te maken om het uit te vechten.

Andere groepen hoorden dit ook en wilden meedoen en moesten het daarom verplaatsen naar het grote veld want ons veld was te klein. Samenwerkend met een musketten groep en onze kruit schutters op de wallen hebben we het veld leeg geveegd.

Het was jammer dat een uur voor afbraak nog een bui viel waardoor niet alle tenten droog mee konden. De Compagnie heeft er weer een gezellig weekend van gemaakt.