Vianen, historische uitvaartstoet van Walraven III van Brederode op 11 september 2016

Tussen de duizenden bezoekers trekt

 de stoet door Vianen...

Brederode vrouwen in diepe rouw...

 begeleid door trommels:

stap, sluit aan... stap, sluit aan...

 met de ruiter naast zich liepen ook
de paarden achter de kist...

 hoog boven de gemeenschap ge- en verheven
op weg naar zijn laatste rustplaats...

 nog geen weet van wat er gebeurt die dag...

 al die meelopen worden genoemd...

 de stoet arriveert bij het kerkportaal...

 zij geven het ritme van de pas aan
en even later ook in de kerk...

 voor de vrouwen van Brederode is het
verboden de kerk binnen te gaan...

 maar zij komen natuurlijk toch binnen
zoals het een goede Brederode betaamt...

 en zijn getuige van het binnenkomen van

alle belangrijken en genodigden...

vanaf de beste plek naast de organist...

 

zien zij ook binnendragen van de kist...

 gelukkig is na alle verdriet die dag toch nog plezier...

en laten de vrouwen zich rondrijden...

om na een lange dag weer huiswaarts te gaan...

Marian

Ter Apel op 3 en 4 september 2016

De nieuwe Compagnie's vrachtwagen met ook
handige rekken op -helaas- iets te kleine wieltjes voor gras...

en voor je het weet staan er alweer wat tenten en een luifel...

 in de camper wordt gekookt en bijgepraat...

 belangstelling van de burgemeester...
 
 een rondje om het klooster...

 en een late middeleeuwer...
 
er lopen steeds meer mensen mee...

 zomaar een paar schoenen...

 

het kost een paar dagen keihard werken

 zo'n nieuwe Compagnie vrachtwagen...

 
en de mannen zijn dan ook uitgeteld
na ook nog eens het opbouwen van het kampement...
 
 voorzichtigheid geboden, kruit wordt afgevuld...

 onder toeziend oog...

 de kanonnen staan klaar...
 
en na de strijd worden de gewonden meegenomen
om opgelapt te worden...

 voor zover mogelijk natuurlijk...

ach en wee wat een bestaan...

ook middeleeuwers hebben onder-ons-jes...

weer gelukt...

even naar de smid om wat op het appeltje te branden...

voor een middeleeuws spelletje...

snij het zwijn maar aan
dan zullen we eten
met elkaar...

's avonds de vuurshow...

  waarbij het publiek altijd betrokken wordt...

lief...

en dan: jawel het is tenslotte Ter Apel...

REGEN...

 dat is schrikken, nee niet die regen...

 en zo zit de auto weer vol...

en kunnen we uitrusten...

 
  om 22.00 wordt er nog van alles te eten in elkaar geknutseld...

en als laatste nog wat aardappeltjes...

 het laatste restje mede wordt uitgeschonken
en dan is het weekend echt ten einde...

Marian